Eindelijk. Loft, de nieuwe film van Erik Van Looy, is uit. Mijn verwachtingen waren enorm. Enorm hoog. En toch heeft de film mij niet teleurgesteld. Integendeel, de vlotte chique waarmee de acteurs over het scherm dansen, doen je dromen. Dromen van een succesvol leven met maîtresses, feestjes en vriendschappen voor het leven. Het concept van de film is uiteraard die droom meteen te kelderen. Als man wil je dit niet geloven. Na De Parelvissers van Tom Lenaerts en nu Loft van Bart De Pauw begin ik mij toch af te vragen wat daar gebeurd is bij Woestijnvis tussen die vrienden van het eerste uur. Maar ik wijk af. Loft is een film met internationale kwaliteiten. Alleen de humor is soms typisch Vlaams maar dat maakt de grapjes des te leuker. Loft is beter gefilmd, vind ik, dan De Zaak Alzheimer. Maar bij Loft heb ik bij een paar bloederige taferelen wel onwillekeurig het plafond opgezocht met mijn ogen wat bij De Zaak dan weer niet het geval was. Ga zelf kijken! Naar het bioscoopplafond maar vooral naar de beste Vlaamse film die ik ooit zag.
Groetjes
swaef