Winkelmeisje als medicijn

Swaef is op zoek naar een lief. Niet uit emotionele maar uit medische redenen. Uit een Japans ‘onderzoek‘ blijkt namelijk dat kussen zeer effectief is tegen hooikoorts. Meteen versta ik ook waarom in de lente, als de pollen opkomen, plots zoveel mensen verliefd worden. Als vrijgezel heb je niet bij elke onverwachte niesbui een kuspartner voorhanden. Ik kan moeilijk een willekeurige voorbijgaanster beginnen zoenen als ik mijn neus voel kriebelen. Dus ben ik op zoek naar een meisje dat niet veel praat maar wel graag kust. Ik had zo gedacht aan het meisje achter de kassa van mijn buurtsupermarkt. Net zoals waarschijnlijk elke andere mannelijke klant onder de dertig, denk ik dat ze een oog op mij heeft. Ze is mooi, verlegen (praat dus niet veel) en ziet er lief uit. Ze werpt schichtige blikken in mijn richting als ik nog maar in de rij voor haar kassa sta. Bovendien voeren we dagelijks korte gesprekken omdat ik telkens een zakje moet vragen. Duitsers brengen hun eigen winkelmandjes mee maar aan die zever doe ik niet mee. Daarnaast legt ze het wisselgeld telkens lief in mijn hand. Ik heb er eens op gelet en bij andere klanten legt ze het wisselgeld in het daarvoor voorziene bakje aan haar kassa. Ik moet haar dus eens vragen of ze mijn medicijn wil zijn. Enig probleem: als ze weigert zit ik bovendien nog zonder eten ook…

Groetjes
swaef