Ondanks hevige hooikoorts aanvallen toch de openingsmatch van het WK buiten op groot scherm gaan bekijken. Ook al zijn er tientallen grote schermen in heel Freiburg opgezet, het leek alsof heel de stad besloten te had te gaan kijken waar ik ging kijken. Op het officiële ‘fan-plein’ ben ik dan ook niet geraakt. Maar dit bleek een voordeel. Buiten de afzetting kan ik met mijn 193 cm gemakkelijk over het hek kijken en bier uit glas drinken in plaats van plastiek. De emoties laaiden naar Duitse normen hoog op, zeker toen Costa-Rica 1-1 gelijk schoot. Er stonden meer buitenlanders dan Duitsers rond mij voor ons gastland te supporteren en die steun kon Duitsland gebruiken. Duitsers schamen zich een beetje voor overdreven vlaggengezwaai maar na de overwinning haalde iedereen toch een Duits vlagje boven.
Nog meer dan vrijdag met Duitsland, heb ik zaterdag meegeleefd met Trinidad en Tobago. Ik wou naar het nieuws kijken toen ik de exoten zag vechten tegen Zweden. De ploeg was al weken de WK-sensatie bij Duitse journalisten. Nu ben ook ik een grote fan. Met een man minder (wegens rode kaart) sleepten ze een 0-0 uit de brand. Absolute held is keeper Hislop die de ene aanval van de Zweden na de andere verijdelde. Ik heb zitten supporteren en roepen tot de dwaze scheidsrechter na 4 minuten (!) extra tijd eindelijk affloot. Van mij mogen wereldkampioen worden!
Groetjes
swaef