Om mijn verjaardag te kunnen vieren wou ik graag gebruik maken van een grotere keuken en tv-zaal die zich in de kelder van mijn kot bevinden. Een medebewoonster houdt daar een sleutel van bij en je moet haar bellen om de ruimtes te reserveren. Heel de unief is met elkaar verbonden in een vast telefoonnetwerk, wat mensen bijzonder onbereikbaar kan maken als je enkel hun vast nummer kent. Ik belde vorige week naar het nummer dat uithing. Er nam een gast op die amper Duits kon en van niks wist. Ik naar het spreekuur van huismeester Polido die niet wou geloven dat de verantwoordelijke niet meer daar woonde. Dus ik op onderzoek door het cluwe van verantwoordelijken hier op dit domein. Naar drie dagen telefoneren en naar het zogenaamde ‘service-point’ lopen had ik eindelijk een spoor. Ik had drie Oekraiense meisjes gevonden en naar mijn informatie had één van de drie de sleutel. Elke keer als ik één van hen belde nam hun lief op die dan zei dat ze ziek waren of er niet waren. De Oekraiense mannen liggen duidelijk onder de sloef van hun gemene vrouwen. Maar Swaef zet door, dus ik weer naar Polido die verschrikt keek toen hij hoorde dat de sleutel in handen van Oekraïners was gevallen. Geen kat is zo idioot als Swaef om een week uit te pluizen waar die sleutel is. Zo kunnen ze de sleutel alleen voor hun eigen feestjes houden en vergroot het Oakraiens patrimonium aanzienlijk. Polido heeft dan van zijn tak gemaakt en ik heb mijn ruimtes voor donderdag kunnen reserveren. Onderzoekjournalist Swaef legt de Oekraiense maffia in Freiburg bloot ;-).
Groetjes
swaef
Subtiel vermeld dat je binnenkort jarig bent! ;) Alvast proficiat!
Een dag die met vette rode markeerstift aangeduid staat in je agenda moet ik toch niet subtiel vermelden ;-).