Een mens van 1m90 in een box van 50 cm langte op 40 cm breedte op 1,5 m hoogte steken bij nacht samen met een stoel is ongetwijfeld een schending van de mensenrechten. Maar ik had nog geluk. De mens naast mij moest dit alles ondergaan met zenuwpees naast zich die om de vijftien seconden van houding veranderde. Ik soesde dan ook maar voor het eerst weg op de riante trein tussen Karlsruhe en Freiburg. Omstreeks 7 uur bereik ik mijn doel. Ik beklim met pak en zak de trambrug boven het station van Freiburg. Met een brede glimlach zie ik mijn trein doorrijden naar Basel (Zw). Plots bedenk ik dat mijn rugzak (met laptop en digitale camera in) wel heel eenzaam moet zijn op deze trein. Swaef krijgt bijna een beroerte. Ik ben direct klaarwakker en dender de trappen weer af, het station binnen. De Zwitsers gaan proberen mijn rugzak te vinden bij aankomst van de trein in Basel. Ik krijg een telefoonnummer om te volgen of ze mijn waardevolste bezittingen terugvinden. Helaas zit ook mijn oplader in de rugzak en staat mijn gsmbatterij op uitvallen. Omstreeks 10 uur kan ik mijn rugzak met alles erin afhalen op het perron van een trein uit Basel. Doodmoe maar zeer opgelucht kom ik uiteindelijk aan op mijn kot. Hopelijk mag het geluk aan mijn kant blijven de komende maanden.
Groetjes
swaef
Typisch swaef zeker ?