Deze ochtend het vijfde vakje in mijn adventskalender geopend: een chocoladen visje. Yes! Ik was gisterenavond eens thuis wat mij de gelegenheid gaf om naar de in het Duits gedubde versie van de laatste James Bond te kijken. ‘Stirb an einem anderen Tag’ was ooit de eerste Bond die ik in mijn leven zag. Niet te na gesproken van flarden van een bondfilm die we eens bij Jan wouden bekijken. Toen waren we echter meer in tiramisu en ontluikende liefde geïnteresseerd (*11). Ik weet niet of het aan mijn slecht geheugen ligt of het werkelijk zo is maar ik had de indruk dat die film in Duitsland er licht anders uitzag. (Hier zien we bv. nog zwart wit scènes van Bond die gemarteld wordt op het moment dat hij zijn hartslag zodanig wil verlagen zodat men denkt dat hij dood is en dat hij kan ontsnappen uit een boot voor Hongkong.) Wat mij ook opgevallen is dat men hier zodanig veel kabelmodems heeft verhuurd in dit gebouw dat tussen pakweg 7u ‘s avonds en middernacht ik hier amper op internet kan. Nu ga ik naar de wekelijkse les waar de prof koffie serveert.
Groetjes
swaef
P.S. Over dit stukje zou Frankie Loosveld van het Eiland zeggen: “Zever, gezever…”
over 11*:
het was ná nieuwjaar, dus je moet de chronologie van uw verhaal helemaal omdraaien, Yorick was ook aanwezig en het was er Ilse enkel om te doen dat ze de week nadien bij u pizza zou mogen komen eten.
Mijn geheugen laat me weeral in de steek. Maar het klopt natuurlijk dat het Ilse enkel om een uitnodiging voor mijn pizzaetentje te doen was ;-) Dat was trouwens ook een legendarische avond met één van de tofste 100 dagen fuiven nadien. Maar ik ga stoppen, anders lijk ik wel een nostaligische oude bok.
En ik houd het nu al bijna vier jaar met Jan uit in afwachting van een tweede pizzafeestje..