De stalker

In plaats van een mooie Italiaanse deerne met benen van anderhalve meter en een zonnebril zo groot als Sicilië, word ik hier achtervolgd door een mottige gebuur. Deze Italiaan is man, ziet er 35 uit (beweert bij hoog en bij laag dat hij morgen 21 wordt) en heeft geen leven. Daarom stalkt hij mij en Katharina (zijn twee geburen hier). Fabricio, heet hij geloof ik (al vergeet ik altijd zijn naam). Hij piert altijd uit je neus wat je plannen zijn ‘s avonds en dan duikt hij ‘toevallig’ op waar je bent. Zo verscheen hij gisteren op het -overigens zeer geslaagde- fachschaft feestje. Totaal ongevraagd! Die idioot drinkt dan ook nog niet en zijn mama komt morgen met haar plaatselijk afdeling van de Italiaans boerinnenbond zijn verjaardag vieren. Wij plannen hier een kotfeest met de mensen van mijn gang in twee weken (in navolging van de altijd geslaagd kotfeestjes in de Willem Tellstraat) en wouden hem daarbuiten laten maar dat gaat niet natuurlijk. Gezien hem subtiel afwimpelen niet helpt vrees ik dat ik één dezer dagen eens bruut mijn mening ga zeggen. In een half uurtje gaan we het puin ruimen van het feestje maar dan zal Fabricio wel niet opduiken. Net wanneer hij eens nuttig zou kunnen zijn.

Groetjes
swaef