Te veel uien

Maryam is een Iraanse studente politiek die samen met haar vijfjarig zoontje hier in mijn gang woont. Opmerkelijk zei de journalist in mij: een Iraans meisje (zonder hoofddoek en man) dat naar een verderfelijk Westers land komt studeren. Redenen te over om deze middag met haar een döner te gaan eten. Zeer lekker Turks eten, merkte Maryam op. Op de vraag wat dan typisch Iraans eten was, antwoordde ze ‘kebab’. Ik dacht altijd dat dat hetzelfde was.
Het was mij al opgevallen dat ze nog geen kwaad woord over het Iraanse regime had laten vallen sinds ik haar ken. Maar dit etentje leek mij het moment eens naar haar politieke opvattingen te peilen. Op mijn vraag of ze dan in Iran enkel de binnenlandse politiek bestudeerde, antwoordde ze dat ze over heel de wereldpolitiek geleerd had aldaar. Over de gespannen relatie tussen Iran en de rest van Arabische wereld wou ze nog praten. “Dat is nog niets vergeleken met de spanningen tussen de V.S. en Iran”, zei ik. “Es gibt zuviel Zwiebelen auf diese Döner”, antwoordde ze daarop.
Teveel uien op de döner om over politieke situatie in Iran te spreken? Heb dan maar mijn vragen over het ontwikkelen van atoomwapens door Iran en de uitspraken van president Mahmoud “Israël moet vernietigd worden” Ahmadinejad voor mij gehouden. Gezien ze niet de verwachte Iranese oppositie leidster is, denk ik nu dat ze eerder een Iraans gezinde zelfmoord terroriste in opleiding is.
(Op de foto zie je Swaef en zijn goede vriend Mahmoud het teveel aan uien in de wereld bespreken.)

Groetjes
swaef